就算我死了,我還是愛她

งงอ่ะดิ๊ ไหงวันนี้Liang มาแปลกๆ 

(ไอ้บ้านี่มันรู้จักด้วยเหรอวะ) 

สัจธรรมของวัยรุ่น คือความรัก

ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก

ความรัก  ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก ความรัก

อ๊ะๆๆ รู้นะว่าแอบอิจฉาเด็ก  

ความรักวัยรุ่นนี่มันมีหลายแบบมากมาย ที่ผมมาเขียนก็สืบเนื่องมาจากเพื่อนๆในห้องผมมันบ้าดอนฮวนไน้ไก่อะไรกันมากมาย นิยามความรักแม่งนิยามเยอะมากๆ ผมเคยเปิดอ่านในเว็บแล้วแทบจะคว้ากระโถนไม่ทัน แต่ที่จริงแล้ว ประเด็นความรักหลักๆมันก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าที่ผมเขียนนี้เลย  ไม่เชื่อลองอ่านดูดิ 

    ส่วนใหญ่ความรักมันก็เหมือนๆกัน ประมาณว่า มันจะมาโดยไม่รู้ตัว คุณไม่รู้ตัวหรอก ว่าชอบเค้าตอนไหน ไครแม่งจับเวลาว่าเริ่มรักตอนไหนได้ก็โคตรเทพเจ้าแล้ว  

 ความรักในสภาวะเฉียบพลัน 

เชื่อได้ว่า 90%ของมนุษย์ทุกคนมันต้องเจอหน้าแล้วปิ้งทันที  คิดว่าไอ้นี่แหละสเปกกุละ แล้วก็เก็บไปคิดละเมอสารพัด คิดถึงสารพัด แม่งเป็นเนื้อคู่กูชาติที่แล้วกลับมาเกิดไหม่แน่เลย เห็นแล้วแม่งปิ้งตั้งแต่แรก แต่พอไม่ได้เจอหน้ากันนานๆ ก็จะเริ่มรู้สึกคิดถึงน้อยลงบ้างพอสุดท้ายไม่ได้เจอหน้ากันนานๆ ก็เลิกคิดถึงไปเลย

แบบนี้เค้าเรียกว่า เป็นการรักแบบไม่ลึกซึ้ง เพราะถ้าไ่ม่ผูกพัน มันก็ไม่ยืดยาว

ภาษาวัยรุ่นเรียกว่า เหนื่อย 

เพราะได้ยินบ่อย

ความรักที่ผูกพันธ์

 อันนี้มันก้มาจากอันแรกแหละ แต่้มันผูกพันธ์เข้ามาในระดับหนึ่ง เพราะเคยไปโน่นไปนี่ด้วยกันบ่อยๆ หลังจากนั้นพอถูกฉโลกก็กลายเป็นความผูกพันธ์ เราจะรู้สึดว่าคนนี้แหละ ไช่เนื้อคู่ของเรา 

 

บอกตรงๆ ตำราจีบสาวก็งั้นๆแหละ มันไม่จำเป็นหรอกว่าจะเป็นดอนฮวน เอ็นจีวี คุณฝึกบ่อยๆมันก็ทำได้ 

ถ้าคุณจีบสาวบ่อยๆ คุณจะรู้ถึงเทคนิคจีบหลายๆอย่าง

ผมว่ามันไม่ตายตัวหรอก เดี๋ยวก็มีคนคิดเพิ่มมาอีก

 

ปล.ไม่ได้ก็อปเฟ้ย คิดเอง(บ้าง) 

เมื่อตอนบ่ายโมง ผมลงไปช่วยแม่งานปกติ ผมก็คุยกับแม่ น้องผมก็อยู่ข้างนอก ผมก็หยอกล้อน้องผม น้องผมก็เข้าบ้านไปทีแรกผมก็จะให้น้องใช้คอม แต่น้องด่าผมกลับ ผมก็เลยไม่ให้เล่น 

ผมก็คุยกับแม่ปกติจนกระทั่งมากถึงการใช้คอมพิวเตอร์ของผม แม่ก็บ่นว่าผมได้เกรดน้อย แล้วก็ชอบแหย่น้อง แ่ม่ทำงานแม่ก็เครียดนะ อย่า่แหย่กันสิ แล้วแม่ก็บ่นมาเรื่อยๆ ผมก็เลยถามแม่ว่า 

 

"แม่เคยเห็นข้อดีอะไรของผมบ้างไหม ?"

                                                    "ผมไม่เหมือนคนหน้าบ้านนี่ จะได้กตัญญูเหมือนเขา"

"คนบ้านเยื้องๆกันก็เรียนที่เดียวกัน ผมมันเรียนไม่เก่งใช่ไหม?"

บางทีผมใช้งานคอม ก็ไม่ใช่ว่าผมจะเล่นเกมส์เสมอไปนะแม่ ผมก็เปิดฟังเพลงไป อ่านหนังสือ ทำงานบ้าง หาแทปกีตาร์ แม่ใช้ผมทำความสะอาดบ้าน ผมก็ทำ ใช้ไปไหนมาไหน ผมก็ไป

ระหว่างนั้นแม่ผมก็ร้องไห้ ต่อหน้าผม แม่บอกกับผมว่า

"เอาไว้แกมีลูก แกจะเข้าใจหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่  แม่อยากให้แกตั้งใจเรียน แกได้เกรดน้อย นี่ก็ไกล้เอนท์แล้ว แม่ไม่มีเงินส่งแกเรียนเอกชนหรอก ส่วนแกไม่ไช่ไม่มีข้อดี แต่ที่แม่บอกแก แม่อยากให้แกตั้งใจเรียน ที่แม่บ่นเพราะแม่อยากให้แกเข้าใจ "     

ผมเสียใจที่ทำแม่ร้องไห้หลายครั้งแล้ว

ผมมันแย่มากเลยไช่ไหม 

สมัยผมเรียนม.4สอบ รด.ไม่ติดผมก็กลับมาพูดโน่นพูดนี่ แม่ร้องไห้

ผมเสียใจ ที่ผมมันเป็นลูกที่ดีในสายตาแม่ไม่ได้ 

ผมมันไม่มีความสามารถเลยเหรอ

 

 

ตั้งแต่หลังกินเจมา Liang ก็ไ่ม่ได้อัพบล้อกเลย ช่วงนี้งานเยอะมาก ต้องเอากลับมาเคลียร์ที่บ้านทุกวันหลับคางานเป็นว่าเล่นเลย

 วันนี้ Liang เลยถือโอกาสมาอัพบล้อกตัวเอง มันเกิดแรงบันดาลใจมาจากเมื่อคืน Liang กำลังขุดเพลงไต้หวันมาฟัง แล้ว Liang ไปเจอเพลงๆหนึ่งที่ฟังทีไรก็ถูกใจ เพราะมันมีเนื้อหาที่เศร้ามากๆ Jaychou แต่้งเพลงเศร้าได้เก่งมากๆ และนี่ก็เป็นเพลงเศร้าเพลงๆหนึ่ง ซึ่งผมก็กลัวมันจะเป็นแบบในเพลงจริงๆ  

ยังไงก็ขอให้มันอย่าเกิดขึ้นเลย 

 

 

cai hong 彩虹 (สายรุ้ง) Jay chou

哪里有彩虹告诉我     能不能把我的愿望还给我

na li you cai hong gao su wo neng bu neng ba wo de yuan wang huan gei wo

บอกผมทีว่าที่ไหนมีสายรุ้ง เป็นไปได้มั้ยที่จะเอาความหวังของผมกลับคืนมา

 

为什么天这么安静     所有的云都跑到我这里

wei shen me tian zhe me an jing suo you de yun dou pao dao wo zhe li

ทำไมท้องฟ้าถึงเงียบแบบนี้  เมฆก็ลอยมาอยู่ที่นี่กับผม

 

 有没有口罩一个给我    释怀说了太多就成真不了

you mei you kou zhao yi ge gei wo shi huai shuo le tai duo jiu cheng zhen bu liao

มีหน้ากากให้ผมซักอันรึเปล่า คำพูดมากเกินไปก็ไม่มีทางกลายเป็นจริง

 

也许时间是一种解药    也是我现在正服下的毒药

ye xu shi jian shi yi zhong jie yao ye shi wo xian zai zheng fu xia de du yao

หรือว่าเวลาจะเป็นยาถอนพิษ  ที่สามารถถอนพิษยาพิษที่ผมกำลังกลืนลงไป

 

 看不见你的笑我怎么睡得着

kan bu jian ni de xiao wo zen me shui de zhao

มองไม่เห็นรอยยิ้มของคุณ ผมจะนอนหลับได้อย่างไร

 

你的声音这么近我却抱不到

ni de sheng yin zhe me jin wo que bao bu dao

เสียงของคุณอยู่ใกล้แค่นี้ แต่ผมกลับไม่สามารถกอดคุณได้

 

没有地球太阳还是会绕   没有理由我也能自己走

mei you di qiu tai yang hai shi hui rao mei you li you wo ye neng zi ji zou

ถึงไม่มีโลกใบนี้ ดวงอาทิตย์ก็ยังหมุนต่อไป แม้ว่าไม่มีเหตุผล ผมก็สามารถเดินจากมาตามลำพัง

 

 你要离开我知道很简单   你说依赖是我们的阻碍

ni yao li kai wo zhi dao hen jian dan ni shuo yi lai shi wo men de zu ai

เมื่อเธอต้องการจากไป ผมรู้ว่ามันช่างง่ายดาย เธอบอกว่าการที่เราพึ่งพากันและกันนั้นเป็นอุปสรรค

 

就算放开那能不能别没收我的爱

jiu suan fang kai na neng bun eng bie mo shou wo de ai

ถ้าอย่างนั้น ถึงแม้ต้องเลิกกัน เป็นไปได้รึเปล่าที่จะไม่ยึดความรักของผมไว้